فراموشي

نميدوني چقدر از تو

چقدر از عشقْ رنجيدم

به حَدي دوري يادم نيست

تو رو قبلا كجا ديدم!

قَدمْ پُشتِ قَدمْ بي تو

وجودم ريشه كَن مي شد

من از بَس راه ميرفتم

خيابون شِكلِ من مي شد

كي ميتونه به غير از تو

شبيهِ زندگي باشه

يه وَقتْ سازِش كنه اما

تهِ يك دندگي باشه

نميدوني چقد سخته

چقد سخته فراموشي

تو عكساي قديميمون

لباسِ تازه ميپوشي

نميدوني چقدر از تو

چقدر از عشق رنجيدم

به حدي دوري يادم نيست

تو رو قبلا كجا ديدم.

صبا ايزددوست